մայրենի

Պատուհանից դուրս տեսնում եմ մեր բակը և մեր  աշունը: Դա ոսկեգույն  աշուն չի: Անձրև է, թաց: Ցեխոտ տերևները կորցրել են իրենց գույնը:  Մարդիկ անձրևանոցներով շտապ-շտապ քայլում են: Ես բացում եմ պատուհանը և խոր շունչ քաշում, հիմա աշունը իմ մեջ է:

Advertisements

2 thoughts on “մայրենի

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s